فروتني نردبان شرف و بزرگي است.
كسي كه نفس خويش را شناخت با ان جهاد كند.
هر كه عاقل را ضايع كند ضعف عقل خويش را نشان داده.
ميوه جدل دشمني است.
ان كه نفسش حريص شد در حال توانگري ذليل گشت.
براي انكه دنيا را شناخت سزاوار است كه بدان بي رغبت و از ان روي گردان باشد.
اگر بردبار نيستي پس خود را به بردباري وادار.پس كم است كسي كه به طايفه اي شبيه گردد.مگر انكه نزديك است كه از انان گردد.
هركه سفر را يقين كند براي كوچ كردن اماده گردد.
شدته كينه از شدت حسد است.
براي عاقل سزاوار نيست كه گام بردارد مگر براي سه چيز :بهراي در معاد –اصلاح معاش-يا لذتي در غير حرام.
هركه به خدا چنگ زند هيچ شيطاني به او زيان نرساند..